Stilstaan bij herinnering

Of

Her-inneren

Bij de laatste levensfase en het overlijden van een bewoner zijn veel mensen betrokken: familieleden, vrienden, maar ook medewerkers.
Deze betrokkenheid in verschillende vormen en intensiteit die ons emotioneel kan raken.
Dat vraagt om stilstaan bij. Stilstaan bij alle bewoners die de afgelopen periode op hun eigen wijze zijn overleden. 
Door een aantal medewerkers is hard gewerkt om invulling te geven aan een herdenkingsbijeenkomst met als doel om familieleden,naasten van de overleden bewoners de kans te geven hen te gedenken.

De eerste herdenkingsbijeenkomst vond 7 december j.l. plaats.

Nabestaanden werden gastvrij in Hospice Breda ontvangen.
De middag werd ingevuld door gedichten, muziekspel van een lier, verhalen en licht.
Een van de nabestaanden verwoordde op een rustige wijze zijn persoonlijke ervaring.
De overledenen werden genoemd en met het uitspreken van hun namen werd een bloem in een vaas geplaatst.

Na afloop was er gelegenheid tot napraten.
In deze gesprekken kwam o.a. naar voren dat nabestaanden blij waren om nog eens in Hospice Breda te zijn.
Immers is dit de plaats waar zij de laatste gelukkige momenten hebben meegemaakt met hun dierbaren.

Team Hospice Breda

Gedicht: In het licht van de herinnering

Praten over iemand 
die is heengegaan 
vragen: 
“Hoe was hij?” of: 
“Wie was deze vrouw voor jou?” 
raakt diepe lagen aan in hen 
die na een afscheid 
zonder hun geliefde 
moeten verdergaan. 
Tastend in herinnering 
groeit het wonder 
van verwondering 
om wat hìj was 
om wat zìj deed. 
Wat zo gewoon was 
krijgt een nieuwe klank 
en terwijl wij zoeken naar de woorden, 
klinken zachtjes de accoorden 
van een leven met elkaar 
dat nu voorbij is, maar 
dat in het licht van de herinnering 
ook stil maakt 
van verwondering en dank.