'Er wordt gelachen en gehuild, net als thuis'

BREDA - Zorg in de laatste levensfase, zowel lichamelijk als geestelijk.

Dat is in grote lijnen wat het Hospice Breda te bieden heeft aan patiënten en hun naasten, die te maken hebben met een levensbedreigende ziekte.

Het Hospice Breda hield zaterdag voor de derde keer open huis. In de royale woning aan de Grieglaan was het de hele dag een komen en gaan van geïnteresseerden.

Wat meteen opvalt is de huiselijke sfeer. Een grote tuin rondom het huis zorgt voor de nodige rust. De vier kamers op de begane grond hebben elk een eigen terras. Boven bevinden zich nog eens twee kamers, groot genoeg om logés in onder te brengen.

Tijdens de open dag waren niet alles zes de bedden bezet, maar volgens coördinator Sylvia van der Noll wisselt dat van week tot week. "Patiënten verblijven hier soms maar een paar dagen, maar het kunnen ook enkele maanden zijn. In principe sturen we niemand weg." Hoewel de kamers in het Hospice een standaardinrichting hebben, is alles toegestaan. "Eigen meubeltjes, andere gordijnen, dat kan allemaal. Zelfs huisdieren, mits andere patiënten er geen last van hebben."

In een lege kamer staan de ramen wijd open. "Hier lag een mevrouw die rookte. Dat is niet verboden in de eigen kamer", zegt vrijwilliger Maddie de Witte, die een rondleiding verzorgt.

Er vinden soms emotionele taferelen plaats, zoals het huwelijk waarvan zij vorige maand getuige was. "De patiënt wilde per se nog trouwen. Vijftien uur later overleed ze. Dat is wel even slikken."

Het hospice heeft altijd behoefte aan vrijwilligers. Er zijn er nu 22, die de zaak draaiende houden, samen met de vaste verpleegkundigen.

De open dag was ook bedoeld om de indruk weg te nemen dat het maar een treurige boel is. De Witte hierover: "Er wordt gehuild, maar ook gelachen. Het is eigenlijk net zoals thuis.